Voor Jacky.
Een limmerick.

 

Er was eens een meisje in Culemborg.

Gelukkig met zoon, vriend en… soms ook wat zorg.

 

'Nou’, zei de Kerstman, ‘schiet mij dan maar lek:

zonder AI dichten voor die Betuwse Jack.

 

‘Dan hou ik het kort’, sprak hij knorrig.

 

 

Ehh.... opnieuw:

 

Goed… er was dus dat meisje, we noemen haar Jacky.

Totaal van nu, en ook zeker niet gekkie.

 

Beslist sprak ze: ‘ach, mij een zorg,

ik paradeer lekker mooi door heel Culemborg.

 

En... nu helemaal, met dit fa-si-jon sjekkie.’

................